De vuurvogel

Ineens zat de vuurvogel in het raamkozijn. Een reusachtig dier, met een lijf zo groot dat hij het hele raamkozijn ermee vulde. De trotse veren vormden samen een bonte kleurenpracht. Ik zag de vuurvogel en wist dat het dier, ook al zweeg het, niets dan de waarheid zei. Ik wist dat de vuurvogel nooit meerMeer lezen over “De vuurvogel”

Het kleine nietige bloempje

Onder al het asfalt van de wereld bloeit een klein nietig bloempje. Het wringt zich een weg naar boven, het weet dat het nu meer dan ooit nodig is. Het heeft altijd een verborgen bestaan geleid, bedekt door zoveel lagen zwartheid, waarover autobanden en vliegtuigwielen blindelings raasden. Maar nu al deze vervoermiddelen aan de kantMeer lezen over “Het kleine nietige bloempje”

Een doos kwijnende bloemen

Een postpakket, wat zou het zijn? Geen kleding of tandenborstelkop wordt verwacht, en niemand is jarig. Een schaar helpt bij het haastig openen. Een tragischer aanblik is zelden vertoond: een boeket tulpen in papier verpakt, hun donkere verblijf heeft hun toestand overduidelijk geen goed gedaan. Ik heb een doos kwijnende bloemen gehad. De school bedanktMeer lezen over “Een doos kwijnende bloemen”

Het canvas van de nacht

We bewonen onze huizen als waren het paddenstoelen, in een bos waar weinig wandelaars mogen komen. We waren reuzen maar zijn gekrompen tot kaboutergrootte. We zitten aan minuscule tafeltjes over minuscule kranten gebogen, de pagina‚Äôs als postzegels voor ons uitgestald, terwijl vergrootglazen zo groot als kolenscheppen onze geest vullen met analyses en ramingen, opinies en puzzelpret. Meer lezen over “Het canvas van de nacht”

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag