Het visioen van de nieuwe aarde (33)

Eén ochtend op deze aarde is genoeg, één paar ogen, één stel handen. Er is maar één hart nodig om lief te hebben, één glimlach om deze wereld te veranderen. Van alles is één ding genoeg – terwijl hoeveel tranen al over je wangen zijn gerold, hoeveel woorden over je lippen zijn gekomen, naar hoeveel zonnen hebben je handen al gegrepen? Eén oogopslag is genoeg om van de oude in de nieuwe aarde te stappen. Drie, twee, één… 

Zo is één lichtstraal genoeg om de nacht te verdrijven, één zwaluw genoeg voor de lente, want vele zwaluwen volgen de eerste, zo is één woord genoeg, als dit woord het meest zuivere is, uit de klare bron in je binnenste. Zo is ook één mens genoeg, als zijn stem de meest zuivere is, zijn woorden liggen als kersen op een fruitschaal, zijn handen reiken in de vroege ochtend naar het zonlicht dat de bergen streelt.

Zo is ook één Leven genoeg, één Leven dat zich door nauwe doorgangen – die wij vrezen – steeds vernieuwt, één leven dat zich uitstort omdat het niet anders kan dan zich geven. Zo zijn ook wij, die altijd op zoek zijn naar meer, naar anders, onszelf genoeg. Er is niets anders nodig dan nu en hier, alles is in overvloed voorhanden voor wie zijn beker onder de stroom te drinken houdt. Het water blinkt en onze handen verliezen hun stramheid.

Zo is er één Licht, dat zich verliest in talloos miljoenen kleuren, we kunnen niet anders dan uiteengaan, we kunnen niet anders dan in de sterrenhemel opgaan en verdwijnen. Het is geen verlies, om na zoveel jaren als sterrenstof in de grote ruimte terug te keren, het is geen verlies om na vele omgangen over deze aarde terug naar huis te gaan, het is geen verlies om deze aardse vorm te verliezen. Het is geen verlies om ons menszijn te overstijgen. 

Eén zonsondergang is genoeg: één keer de sterren te zien ondergaan boven de huizen. Heb je één mens ontmoet, dan heb je de hele mensheid ontmoet. Heb je één roos geroken, dan ken je de geur van allemaal! We hoeven niet de hele wereld over. Alle antwoorden liggen in de palm van je hand. We hoeven maar één woord te spreken. We hoeven maar één keer te knipperen met onze ogen. Drie, twee, één…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: