Het visioen van de nieuwe aarde (32)

Zet de televisie uit en loop naar buiten in de maanverlichte tuin. Adem de geur in van de late avond. Laat je gedachten als vleermuizen boven de huizentoppen verdwijnen. In de heg beweegt een kattenstaart. Loop dan verder de tuin in, tot waar de pioenrozen en de meidoorn staan. In de verte klinkt een rietgans. Je bent niet alleen in deze maanverlichte nacht. Het universum tintelt en de bomen. Laat de sterren dansen in je buik. 

Alles leeft in deze tuin. Alles is bekleed met fluwelen zachtheid. Open het venster van je hoofd en laat je gedachten oplossen in de nachthemel. Wacht hier tot alle denken is gedoofd. Kijk: op blaadjes kruipen beestjes in het maanlicht. Een smaragden hemel beweegt zich boven de huizen als een slangenstaart. De tuin, het universum, jouw hart. Waar zijn de riemen die de wereld bijeen moeten houden? Alles hier ademt en is vrij.

Hoe meer jij talmt, hoe meer de wereld haar samenhang terugvindt. Blijf staan in het maanlicht. Laat de stilte van de nacht je omhullen als een koel kleed. Laat de sterren hun vingers op je voorhoofd leggen. Kun je horen dat de nacht liedjes fluistert in jouw hart? Kun je je dromen zien dansen als vuurvliegen tussen de stammen? Wees getuige hoe duizend nieuwe werelden in duisternis en nacht ontluiken. 

In deze tuin ontwaakt iets groots, iets prachtigs. Bloemen in schemerdonker wiebelen op hun stelen. Maanlicht sijpelt in kleine gaatjes de grond in. En plotseling herinner je. Deze tuin, deze avond, ik was hier eerder, misschien is er zelfs nooit een avond geweest dat ik hier niet stond. De aanblik van de pioenrozen en het heggetje waar de kat zich ophoudt, al deze gebeurtenissen bestaan al vele duizenden jaren. 

De tijd is verdwenen. Er is dat ene, sacrale ogenblik, dat jouw hand bloemblaadjes streelt. Een siddering wordt gevoeld tot achter de sterren. De steeltjes deinen zacht in het maanlicht en jouw ogen bewegen zich langzaam door de tuin, die met elke ademhaling aan schoonheid wint. Het enige dat telt is dat jij vanavond deze schoonheid ziet. Wie schoonheid ziet schept een nieuwe wereld. De nieuwe aarde is een maanverlichte tuin.

One thought on “Het visioen van de nieuwe aarde (32)

  1. Zoiets deed ik eergisteravond…ik liep vanuit onze tuin het natuurgebiedje in, richting kikkerpoel. De maan was net boven de horizon uitgekomen, en spreidde haar licht nog niet zo wijd. Op de tast vonden mijn voeten tussen bloemen en gras het paadje naar de poel. Daar aangekomen zag ik haar weerspiegeling in het water, zacht mee bewegend ….een magisch beeld van de maan, wiegend en dansend met het water…

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: