Het visioen van de nieuwe aarde (25)

We denken almaar dat de nieuwe aarde morgen komt: we moeten alleen nog even heilig worden, onze voornemens eindelijk gestand doen. Nog even volhouden: zien we haar niet al bijna in pasteltinten aan de horizon ontluiken? Maar de nieuwe aarde is nooit morgen. Ze is vandaag. De nieuwe aarde is niet later, ze is een eeuwig nu. Het is ook niet de nieuwe aarde die moet komen. Zij is er al. Wij zijn het zelf die moeten komen in haar.

Het valt niet mee om deze waarheid daadwerkelijk toe te laten. We hebben het idee dat we nog minstens driehonderd uur moeten mediteren, voordat we het verdienen een glimpje nieuwe aarde op te vangen, we hebben het idee dat we als persoon nog te veel rafelranden bezitten. Het is vooral het idee dat we niet goed genoeg zijn voor de nieuwe aarde, die ons op drempel doet aarzelen. Wie zijn wij dat we een zo groot geluk zouden verdienen?

Maar de nieuwe aarde is niet iets wat we verdienen. Ze ìs, eenvoudigweg. Zoals een baby de fles, waar ze hartstochtelijk om heeft gehuild, steeds wegduwt, terwijl ze haar non-stop aangeboden wordt – wanneer ze drinkt is alles goed, en alle herinnering aan vroegere pijn wordt uitgewist – zo durven wij de fles die ons uit hogere sferen aangereikt wordt niet aan te nemen. Zo lang we weigeren, houden wij de controle. Als we overgeven, dan… ?

Maar iedere controle is louter illusie. Het leven reikt altijd naar iets dat groter is dan zichzelf. Het leven wil uitbreken, overstijgen. Het bestaan is een grote zoektocht naar transcendentie. Alles wat zichzelf te beschermen zoekt, sterft. ‘Wie zijn leven wil behouden, zal het verliezen. Wie zijn leven vanwege Mij verliest, zal het behouden’. Het leven wil dat we onszelf in de waagschaal stellen. Omwille van het Leven zelf!

De nieuwe aarde is nu en hier. Als we al onze zelfbeschermingsmechanismen durven loslaten is ze hier. Het is als staan voor een grote ruit, en niet doorhebben dat je al die tijd dat je zocht naar een bekend gezicht gewoon aangekeken werd. Je was nooit buiten beeld. En nu, nu je ogen niet langer zoeken, vindt je blik zichzelf, in een duizelingwekkend prisma van kleuren en vormen. De drang naar controle verdwijnt volledig. Er is alleen maar vrijheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: