Leven op gespannen voet

Op de binnenplaats van het Palazzo dei Conservatori in Rome bevinden zich de onderdelen van een standbeeld. Het enorme hoofd, de losse handen en voeten behoorden toe aan een reusachtige Constantijn, een beeld dat ca. 12 meter hoog moet zijn geweest en dat zich eens bevond in een basilica op het Forum Romanum. Het blijft een vreemd gezicht, deze losse lichaamsdelen. Handen die geen handen meer zijn. Voeten die geen voeten meer zijn. 

Het is de vraag of het met ons veel anders is gesteld. Onze voeten, gewend zich vrij te bewegen, worden gehouden op anderhalve meter. Onze handen, gewend zich uit te strekken naar de ander, mogen de ander niet aanraken. De maatregelen, bedoeld om een virus te bezweren, lijken ons menszijn in stukken te breken. Wat rest zijn fragmenten van een menselijke samenleving, wat rest zijn ledematen op gepaste afstand van elkaar. 

Het is al te zichtbaar, dat de immense drang, het virus te controleren, op gespannen voet staat met menselijke waarden. We beschermen elkaar, door elkaar te mijden. De zinnetjes ‘Ik hou van jou’ en ‘ik houd 1,5 meter afstand’ staan als kruiswoordpuzzel-woorden op de straat geschreven. In de ‘anderhalvemetersamenleving’ heet afstand liefde, en wie deze omkering verdacht vindt, leert geschrokken dat dit het ‘nieuwe normaal’ is.

De anderhalve meter lijkt in marmer gebeiteld, als een keizerlijk decreet (of een sabbatsgebod, dat strict wordt nageleefd). Constantijn was, of heet, de eerste christelijke keizer. Het radicale karakter van het christelijke denken schuilt nu precies in de notie van menselijke waardigheid. Gezondheid is een goed, maar de urgentie van een te bezweren crisis mag er nooit toe leiden dat we de menselijke waardigheid onder de voet lopen. 

De onderdelen van ons menszijn liggen voor ons uitgestald, als museumstukken in een Romeinse zon. Aan ons de taak om aan het geweldige hoofd, de geweldige handen en de geweldige voeten van Constantijn (gewoonweg ‘de Grote’ genoemd) een hart toe te voegen, dat klopt op een menselijke maat. Aan ons de taak om uit de verspreide fragmenten een volledige mens te maken. Het is deze mens, die in de huidige crisis (in elke crisis) het verschil kan maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s