Dit Ene Leven in zovele vormen

Er is dit leven in ons. Het ziet door onze ogen. Het ademt door onze neus en mond. Het loopt als mens over deze aarde. Er is dit leven in ons. Het staart door miljarden ogen naar dezelfde hemel. Het ziet zichzelf geboren worden in iedere loot, in iedere ontkiemende grasspriet, het hangt aan de hemel als zon, als aarde vangt het de stralen die het zelf uitzendt, het is getuige van iedere ademstoot, van iedere twinkeling.

Er is dit leven dat zich uitspreidt als een pauwenstaart. Er is dit leven dat zich uitgiet als wijn in dorstige kelen. Het is zelf de schenker en de drank. Het is de keel die zich wijd openspert. Het is de lach op het gezicht van de dronkaard. Het is de tafel en de stoelen en het kraken van de deur bij het verlaten van het café. Het zijn de bedauwde bloemen, het maanlicht dat op de daken schijnt. De vuilniszakken die opengescheurd wachten op de eerste katten. 

Er is dit leven, dat zich als katten op vuilnisbakken stort. Het zijn de wormen in het gras. Het is bederf en rotting op vuilnisbelten. Het zijn de spechten met bloedrode snavels. Het is houtmijt in oude werkbanken. Het zijn distels en leguanen. Het zijn sloten vol oude karkassen. Het zijn slorpende moerassen. Het zijn halmen die wuivend in ondiepe beekjes staan. Het is het bloemige tafelkleed en de gehaakte gordijntjes voor de ramen.

Er is dit ene leven dat over de aarde gaat, dit ene leven dat zichzelf schildert in talloos miljoenen kleuren, de schilder is onzichtbaar, maar voor de hand van de kunstenaar hoef je niet ver te zoeken, want uit alle gaten en hoeken duiken lachende waterstromen. Het leven is een waterval, het is een val die zichzelf opvangt en weer vernieuwt. Het is de bergwand en de bomen en de blinkende bloemen langs de waterkant.

Er is dit leven, dat zich openvouwt als een servet en de mond afveegt van kleine kinderen en bejaarden, er is dit leven dat als een meiwind door de velden blaast en als een slang zijn eigen huid afwerpt. Er is dit leven dat neerhurkt in het gras, dat nesten bouwt en burchten verlaten achterlaat. Er is dit leven, dit eindeloos veelkleurige zich vernieuwende leven, dat anoniem verscholen achter de schermen naar een lege bladzijde staart.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s